Wiele mam popełnia ten sam błąd, że zamiast przyzwyczajać malucha od pierwszych chwil do utrzymywania porządku, sprzątają po nim sami. Jasne, że tak jest szybciej i prościej. Jednakże gdy dziecko podrasta i mama powie: Usprzątnij pokój, to dziecko nawet nie wie od czego zacząć porządki.

W komfortowej sytuacji są te mamy, które zaczynają naukę porządku bardzo wcześnie. Jasnym jest, że malec między 1-szym a drugim rokiem życia nie zauważa różnicy między porządkiem a nieporządkiem, zatem nie należy liczyć na to, iż poukłada wszystko na półce czy odkurzy pokój. Można jednak powoli wprowadzać trochę zorganizowania w jego świat zabawek. Gdy kończy się zabawa misiami, odłożyć je należy wspólnie na miejsce, zanim weźmie się książeczkę czy wyjmie klocki, np. klocki lego. Im maluch starszy, tym sprawy te bardziej się komplikują.

Zasadniczo większe efekty od metody na krzyk przynosi cierpliwość, odrobina perswazji, czasem podstęp. Najlepiej jest wtedy, gdy dziecko uczy się na własnych popełnionych błędach. Kiedy zamiast odłożyć na miejsce rzuci w kąt ulubionego misia a później z płaczem poszukuje go przed snem, to szybciej to zapamięta niż najlepszą pogadankę o następstwach bałaganiarstwa.

Powiedzenie dziecku, aby posprzątało, gdy samemu pójdzie się np. gotować obiad jest gwarantem, iż po powrocie zastanie się taki sam bałagan. Maluchy nie lubią same sprzątać. Można podzielić się pracą z dzieckiem – malec chowa zabawki, np. samochodziki, a rodzic zbiera kredki. Można ścigać się, kto pierwszy usprzątnie. Każdy sposób jest dobry.

Obecnie każdy sklep z zabawkami sprzedaje dużo różnorodnych zabawek, zatem problem porozrzucanych klocków, lalek, mebelków oraz kredek może narastać. Na opanowanie tego mętliku polecić warto pudełka. Maluchy najszybciej oraz najskuteczniej uczą się patrzą na rodziców. Jeśli więc pomomo wszystkich starań problem ze sprzątaniem trwa nadal, trzeba wtedy przeanalizować swoje oraz partnera zachowanie.